pl en

Zasady gry

Opanowanie reguł polo zawartych w grubej księdze zajmuje zawodnikom około 3 lat. Sprowadzając je tylko do podstawowych narzędzi należy wspomnieć o: boisku, piłce, kijach i koniach.

 

Rodzaje polo

W zależności od podłoża boiska wyróżnia się 3 rodzaje polo: polo na trawie, arena polo na syntetycznej nawierzchni i polo na śniegu.

Klasyczne polo na trawie jest rozgrywane na boisku wielkości prawie 10 boisk do piłki nożnej (260m x 120m). Wówczas drużyny liczą sobie 4 zawodników. Niesamowicie widowiskowe, przypisane znanym kurortom zimowym jak np. szwajcarskie St. Moritz jest polo na śniegu. W takich pojedynkach podstawową różnicę stanowi piłka, która jest jaskrawo pomarańczowa. Z uwagi na ogromne koszty utrzymania boiska w tradycyjnym polo coraz bardziej popularne staje się arena polo, które jest rozgrywane na specjalnej nawierzchni, doskonale amortyzującej nacisk kopyt. Wówczas drużyny są dwu-trzyosobowe, a boisko ma wymiary od 30 do 50 m szerokości i od 60 do 100 m długości, gra natomiast bardziej dynamiczna i widowiskowa.

Cel i zasady gry

Celem rozgrywki polo jest wbicie piłki do bramki rywala za pomocą kija zwanego malletą. W pojedynku uczestniczą 2 drużyny poruszające się konno.

W meczu rozgrywane jest od 4 części, zwanych czakerami (ang.chukker), każda z nich trwa 7 minut 30 sekund, a w przypadku arena polo 6 minut i 30 sekund. Jest to dokładnie tyle, ile Polo Pony bez ryzyka może wykorzystywać do maksimum swoją prędkość i zwrotność. Każda następna minuta gry jest już zbyt mocno odczuwalna dla konia.

Podczas meczu zawodnicy zmieniają konie w trzyminutowej przerwie między czakerami, dlatego jeden gracz powinien posiadać przynajmniej 2, a najlepiej 4 konie. Wtedy można rozegrać 4 części meczu.

Konie do polo

Konie używane do polo powinny charakteryzować się szybkością koni pełnej krwi, inteligencją arabów i zwrotnością rasy quarter horse.

Wymaga się od nich wytrzymałości, odwagi, posłuszeństwa, równowagi i umiejętności natychmiastowego reagowania na sygnał jeźdźca.

Dawniej, w rozgrywkach brały udział kuce („polo pony”), ale w latach 20-stych XX wieku wycofano limit wzrostu. Obecnie konie do polo mierzą około 152 cm w kłębie. Są to z reguły krzyżówki koni pełnej krwi z amerykańskimi quarter horse lub argentyńskimi criollo. Obie te rasy używane są przez kowbojów (w Argentynie „gauchos”) do pracy z bydłem.

Idealny koń do polo wyróżnia się szlachetną głową, cienką, lekko wygiętą szyją, stosunkowo drobnym ciałem, muskularnym zadem, prostymi, wytrzymałymi nogami i twardymi kopytami. Umaszczenie nie jest istotne.

Wyposażenie jeźdźca

Zawodnik polo ubrany jest w strój do jazdy konnej. Bezwzględnie musi nosić kask. Ochronna maska na twarz, okulary i kamizelki są zalecane. Buty do polo są z reguły zrobione z brązowej skóry, ale bywają też czarne. Na kolana jeździec zakłada skórzane ochraniacze. Dopuszczone są ostrogi - muszą być zaokrąglone, aby nie raniły konia. Jeźdźcy mogą też używać palcatów lecz tylko w czasie, gdy piłka jest w grze.

Jednak najważniejszym elementem wyposażenia jest mallet, służący do uderzania piłki. Mallety, na pierwszy rzut oka podobne, różnią się między sobą. Długość kija zależy od wysokości konia i jeźdźca. Waga główki oraz giętkość malleta zależą od preferencji zawodnika oraz strzałów jakie najczęściej oddaje. Bardziej giętkie kije służą do posyłania piłki na dalszą odległość.

SKLEP

POLO TV